حمید سعید
حمید سعید از آن خوانندگانیست که وقتی روی صحنه میآید، انرژیاش مثل موجی کوتاه و پیوسته به تماشاگر میرسد. او فرزند صادقِ موسیقی مردمی بندر است؛ ریشه در خردهفرهنگهای آفریقایی–ایرانی جنوب دارد و صدا و بدنش با ریتمهای جمعی تربیت شده است. حضور محوریاش در مستند «دینگومارو» تنها گوشهای از نقش او را نشان داد: اینکه چگونه میتوان «بودنِ سیاهان در هرمزگان» را در قالب موسیقی شنیدنی و دیدنی کرد، بیآنکه دچار کلیشه شد. در ترانههایی مثل «تنهایی»، صدای حمید شبیه گفتوگوی شبانهٔ مردیست با خودش؛ صادق، پرحرارت و بیواسطه. سالها حضور در مجالس، اجراهای خودمانی، جشنها و برنامههای شهری، او را به چهرهای محبوب تبدیل کرد؛ نامی که برای بندریها یادآور دستزدنهای هماهنگ، خندههای بیپروا و اشکهای بیخبر است. حمید سعید نشان داد که موسیقی جنوب، پیش از هر چیز «زندگی» است؛ و هر بار که میخوانَد، بندر دوباره نفس میکشد.

