فاطمه رضایی
فاطمه رضایی از صداهای زنانهایست که نقششان در بازتعریف موسیقی بندرعباس کمتر گفته شده است. او با حضورِ پررنگ در دوصداییهای زن/مرد، بهویژه در کنار صالح آتون، نشان داد چگونه میتوان لطافتِ آواز زنانه را با ریتمهای کوبهای و موتیفهای بندری درآمیخت و ترانهای ساخت که هم اصیل است و هم شنیدنی برای مخاطب امروز. اجرای او اغلب بر بیانِ روشنِ واژهها و تحریرهای کوتاه و دقیق استوار بود؛ رویکردی که متنِ ترانه را از زیر سایهٔ ریتم بیرون میآورد و پیشزمینهٔ روایت میکرد. برای بسیاری از خانوادههای بندری، صدای فاطمه رضایی معادلِ عصرِ برنامههای محلی و نوارهای خانگیست؛ سندی زنده از حضوری که اگرچه کمصدا روایت شده، اما پراثر بوده است. نقش او در تداوم سنتِ دوصدایی و ثبتِ روایت زنانه در موسیقی بندر، همچنان الهامبخش نسلهای بعد است. 
